Мала за љубов...

Мала за љубов“Девојче, не можеш ти тоа да го разбереш. Не го очекувај тоа од мене. Нема да го добиеш. Мала си. Не разбираш!” – уште еден удар од неговите усни. И ја тресна вратата од неговото срце, иако знаеше дека не го заслужува тоа. Како да чекаше да се откаже. Тој сметаше дека така е подобро за неа. Но, таа ја слушаше единствената причина која спиеше во неа, единствената искра. Зар беше толку тешко да се сфати – таа го љубеше. Тоа? беше доволно. Секое утро забораваше на...

Повеќе: Мала за љубов...

Виновникот за палетата од бои

Романтичен бакнежДенес е... пролет. Навистина е. За мене е. Секој ден, веќе долго време без разлика дали врел песок, жолти лисја или снег се топат под моите стапала, јас чуствувам само мирис на пролет.

И понекогаш подскокнувам додека одам. Да, токму така! Како дете кое се радува разгалено од...

Повеќе: Виновникот за палетата од бои

Осамена...

Осамена и тажна... Сакав само да ти посакам едно Добредојде во човечкото искуство... Редно е и ти да бидеш малку осамена... За прв пат во својот живот седни и поразговарај со осаменоста... Научи и ти како да се справиш со неа... Креирај фолдер од неа, и зачувај ги сите свои подлости, можеби еден ден ќе сватиш колку е болно кога ги користиш емоциите од друго лице за да си ги задоволиш своите неисполнети желби...


Навистина многу тажно...

Повеќе: Осамена...

Продолжи понатаму...

Љубовно писмо за негоВеќе одамна има изминато полноќ, а јас и оваа вечер будна го дочекувам утрото на прозорецот од мојата соба, со надеж дека ќе поминеш, дека барем за момент ќе те видам. Но, ти одамна престана да поминуваш од оваа улица, знаеш дека тука живеам јас, онаа која безмилосно ја повреди. Како можеше така да си поиграш со срцево кое чукаше само за тебе. Знаеше дека се ќе направам за тебе. Тие неколку вечери засекогаш ќе останат во моето сеќавање. Тогаш кога бев најсреќната девојка на целиот свет, за потоа да ме...

Повеќе: Продолжи понатаму...

Јас од секогаш те сакав...

Од секогаш те сакавБеше 21-ви декември дваесет и еден часот и четириесетина минути. Се потпре на клупата и го погледна во недоверба. Стоеше на два метра од неа и збунето гледаше пред себе без да се помрдне.

“Дојди” – изусти таа тивко подавајќи му ја раката. Тој ја погледна безизразно, се доближи и без збор и ги зема двете дланки во своите големи шаки и цврсто ги задржи за да ја осети нивната топла мекост. Ги триеше со палците и се загледуваше во нив без збор. Беше останал...

Повеќе: Јас од секогаш те сакав...