Кога се друго би исчезнало...

,,Не затоа што е убав, туку затоа што е повеќе јас одошто сум самата. Од што и да се составени нашите души, неговата и мојата се исти.

Кога се друго би исчезнало, а тој би останал, јас сеуште би постоела, а кога се друго би останало, а тој би бил уништен, светот би ми станал сосема туѓ. Не би ми се чинело дека сум дел од него. Мојата љубов спрема него прилега на вечните карпи под површината, извор за малку видлива радост, но неопходна.

Јас сум тој, тој ми е секогасш, секогаш во умот, не како задоволство, токму како што и јас не сум секогаш задоволство самата на себеси...''

~ Оркански Височини - Емили Бронте ~